این دل مجنون من ساقی دیوانه است                          چهره ی گریان من ماتم این خانه است

 شبنمه چشمای من گشت دریای جهان                      غرق غم گشته جهان در نگاه ما نهان

ای دل سودای ما مرهمی بر جان ما                           گر کنی رحمی به ما درد افکندی به ما

مرهم این روح را شبنمی ازچشم توست                     شبمنی از چشم تو حی کند این روح را

تو  بدان ای سرو من گرچه بالا تو روی                         تو نبینی خاک را اسمان بی انتهاست 

گر نباشد خاک را هو کند افتاد را                           زندگی از عشق بود عشق را ازخاک بود

درد عشقی درجهان من کشیدم ای جوان          زهر کرد این عشق  را این جهان مردگان

شاعر :سلام محمدی