کنون در سینه دارم عشق تو دوست     نگینی از تو دارم پیش محبوب

تو را یارب به حق این نگینت       مرا افسرده خاطر کن نه مجنون

مرا تابی ندارد درد مجنون               بخواهم درد اورا از دل وجون

کنون از بهر او اشفته گشتم            که گویا من همان فرهاد هستم

الهی عشق ما بی تو زبون است      چراغ خانه ما بی تو خون است

     سخن گفتن زعشق بی تو خیالست          چونان عشق را نگاهی بس وحالست

شاعر: سلام محمدی